لانگ شات

مرا…
کیفیتِ چشمِ تو کافی‌ست…

ریاضت‌کِش…
به بادامی بسازد

(منسوب به باباطاهر)

این در به صبر کوفتن
از دردِ بی‌کسی‌ست

(احمد شاملو)

حدیثِ بوسه رها کن
…
دریغْ نامِ تو باشد که بر زبانی رفت…

(اوحدی)

آه از شوخیِ چشمِ تو
که خون‌ریز فلک

دید این شیوه‌ی مَردم‌کُشی و
یادگرفت

(هـ. ا. سایه)

حلقه‌ای بر در بزن
گر درنیایی هم رواست

(عطار)

توبه ز گناهی
که جزایش این است

(فخرالدّین عراقی)

گر اجابت کنی و
گر نکنی

چاره‌ی من دعاست
می‌خوانم

(سعدی)
کیارستمی، عباس، سعدی از دست خویشتن فریاد، (تهران: نیلوفر، ۱۳۸۷)، ص ۳۵۲

این قوم را
تصوّرِ سنگِ مزار کن

(صائب تبریزی)

سزد که مرغِ شب آید به بامم و
تو نیایی؟

(معینی کرمانشاهی)

یا دل مده
یا ترکِ سر کن

(ملک‌الشعرای بهار)