جاده‌ی مالهالند

وقتی فیلم می‌سازید، ممکن است ایده‌هایی یک روز سه‌شنبه به‌سراغتان بیایند، ایده‌هایی هم هستند که شاید سه‌ماه بعد بیایند و جایشان در داستان هم پیش از ایده‌هایی باشد که آن روز سه‌شنبه به‌سراغتان آمده [بود]؛ ولی مهم نیست.

«در حال‌وهوای روشن آزادی»، [گفت‌وگو با دیوید لینچ]، مجله‌ی فیلم، ۲۸۶ (خرداد ۱۳۸۱)، ص ۶۵

عجالتاً

انسان یعنی عجالتاً.*
این را سهراب، سی و سه سال پیش، در آن هشت‌ماهی که در نیویورکِ «بی‌پرنده و نادرخت» مانده بود نوشت. انسان یعنی عجالتاً.

* سپهری، سهراب، نامه به احمدرضا (نیویورک، سوم رمضان)
بعدالتحریر: تمامِ این نامه در کتابِ «هنوز در سفرم» (سپهری، ۷۴:۱۳۸۶) آمده.