دوشنبه ۱ فروردین ۱۳۹۰
این زورِ پشتِ عقربهها، روزگارِ ماست. گاهیش خاطرهست؛ درد است؛ عاشقیست؛ گاهیش روزِ نوست. نوروزتان بهخیر.
کلاغِ قصهی امسالتان عاقبت بهخیر.
۱۶ 
۰۲:۴۳
۰۲:۴۳لانگ شات
یادداشتهای يکی مثل من
مثل همیشه عالی. براتون بهترین و شادترین روز ها رو آرزو می کنم. سال نو شما هم مبارک
۱ فروردین ۱۳۹۰ در ۰۴:۴۶بهارانتان خجسته.
۱ فروردین ۱۳۹۰ در ۱۰:۳۸گاهیش همه مبارک لانگ شات!
۲ فروردین ۱۳۹۰ در ۱۳:۳۵Pooraj jaan- saalet no va bahaaret por gol baasheh.
۲ فروردین ۱۳۹۰ در ۱۸:۰۱هیچ وقت منو نمیخونی .چرا؟
۴ فروردین ۱۳۹۰ در ۰۲:۵۶سال نو مبارک آقای قربانی…
۵ فروردین ۱۳۹۰ در ۰۰:۰۷سال جدید را تبریک عرض می کنم .
۶ فروردین ۱۳۹۰ در ۱۷:۱۴بنا داشتم جهت شاد باش تماس بگیرم، گفتم مزاحم منزل نشوم . از آخرین باری که تماس گرفتید شماره همراه با خاموش شدن تلفن ،سیو نشده پرید و مانده ایم بی نمره . از این جهت شب عیدی همراهی نکردیم .
سالی باشد همراه با سلامتی کامل برایتان .
بهار بی بهاریه تو لطفی نداره،گرچه امسال تلخیش حس میشه،دلت شاد و تنت سلامت
۹ فروردین ۱۳۹۰ در ۰۷:۱۴سالی گذشت و ما به انتظار نوشته های شما ، چشم انتظاری هم بد دردیه! سال نو مبارک! با دنیایی از ارزوهای خوب برای شما و قلم دوست داشتنی شما
۱۴ فروردین ۱۳۹۰ در ۱۵:۳۴تو،
۱۵ فروردین ۱۳۹۰ در ۱۹:۵۷چه خوبی!
مبارک
۱۶ فروردین ۱۳۹۰ در ۲۲:۲۱خیلی خیلی “این زورِ پشتِ عقربهها، روزگارِ ماست” رو می فهمم.
۲۰ فروردین ۱۳۹۰ در ۰۹:۲۳ممنون از این حس مشترک
سلام دوست قدیمی. سال نو مبارک. سیمرغ شاهنامه امسالت یاری رسان.
۲۲ فروردین ۱۳۹۰ در ۰۷:۴۹چقدر حرف داشت این یه سطر و نیم !!!
۲۲ فروردین ۱۳۹۰ در ۲۰:۵۴کلاغ قصه امسالمان خسته ست….
۲۷ فروردین ۱۳۹۰ در ۰۹:۳۹سال خوبی داشته باشی
تیتر دعای اول سالتو میذاری واسه عاقبت به خیری سال پیش رو، ولی به ماه نکشیده به خودت میگی لابد مصلحت بوده، هر چیم فکر می کنی صلاحش کجاس، فکرت قد نمیده واسه گول زدن خودت
۷ اردیبهشت ۱۳۹۰ در ۱۷:۲۱