۹۶

بیا کاغذ بنویسیم به شورای شهر، قانون کنند هر دکانِ ساک و چمدانی دکّه‌ی دوا هم وا کند لای بساط. کیسه‌ی جادار و چرخ و دسته‌ی مرغوب مالِ تو، قطره‌ی چشم و دوای دل‌آشوب مالِ من.
تو برو. حالِ من مالِ هواست. دکتر شدی بیا. بیا سفره را تو بچین. بیا مرا خوب کن.

نظر شما را دیگران نمی‌بینند.

18 − نه =